/pǐtom/
OriginInherited from Proto-Slavic *pitomъ.
- tame (animal)
- docile
- cultivated (land, plant)
- pleasant (region)
Formspìtom(canonical) · пѝтом(Cyrillic) · pìtomī(definite) · pitomiji(comparative) · pitom(masculine, nominative, singular) · pitoma(feminine, nominative, singular) · pitomo(neuter, nominative, singular) · pitoma(genitive, masculine, singular) · pitome(feminine, genitive, singular) · pitoma(genitive, neuter, singular) · pitomu(dative, masculine, singular) · pitomoj(dative, feminine, singular) · pitomu(dative, neuter, singular) · pitom(accusative, inanimate, masculine, singular) · pitomu(accusative, feminine, singular) · pitomo(accusative, neuter, singular) · pitoma(accusative, animate, masculine, singular) · pitom(masculine, singular, vocative) · pitoma(feminine, singular, vocative) · pitomo(neuter, singular, vocative)
Source: Wiktionary — CC BY-SA 4.0