/pǒʋod/
PodrijetloInherited from Proto-Slavic *povodъ.
- motive, reason
- occasion (usually in instrumental)
Oblicipòvod(canonical, inanimate, masculine) · по̀вод(Cyrillic) · povod(nominative, singular) · povodi(nominative, plural) · povoda(genitive, singular) · povoda(genitive, plural) · povodu(dative, singular) · povodima(dative, plural) · povod(accusative, singular) · povode(accusative, plural) · povode(singular, vocative) · povodi(plural, vocative) · povodu(locative, singular) · povodima(locative, plural) · povodom(instrumental, singular) · povodima(instrumental, plural)