/sǒnaːr/
PodrijetloBorrowed from English sonar.
Oblicisònār(canonical, inanimate, masculine) · со̀на̄р(Cyrillic) · sònār(nominative, singular) · sonari(nominative, plural) · sonára(genitive, singular) · sonara(genitive, plural) · sonaru(dative, singular) · sonarima(dative, plural) · sonar(accusative, singular) · sonare(accusative, plural) · sonare(singular, vocative) · sonari(plural, vocative) · sonaru(locative, singular) · sonarima(locative, plural) · sonarom(instrumental, singular) · sonarima(instrumental, plural)
Izvor: Wiktionary