/strûːk/
PodrijetloInherited from Proto-Slavic *strǫkъ.
Oblicistrȗk(canonical, inanimate, masculine) · стру̑к(Cyrillic) · strȗk(nominative, singular) · strȕkovi(nominative, plural) · struka(genitive, singular) · strukova(genitive, plural) · struku(dative, singular) · strukovima(dative, plural) · struk(accusative, singular) · strukove(accusative, plural) · struče(singular, vocative) · strukovi(plural, vocative) · struku(locative, singular) · strukovima(locative, plural) · strukom(instrumental, singular) · strukovima(instrumental, plural)
Izvor: Wiktionary