OriginBorrowed from Ottoman Turkish طبان (taban).
Formstàban(canonical, inanimate, masculine) · та̀бан(Cyrillic) · tàban(nominative, singular) · tabani(nominative, plural) · tàbana(genitive, singular) · tȁbānā(genitive, plural) · tabanu(dative, singular) · tabanima(dative, plural) · taban(accusative, singular) · tabane(accusative, plural) · tabane(singular, vocative) · tabani(plural, vocative) · tabanu(locative, singular) · tabanima(locative, plural) · tabanom(instrumental, singular) · tabanima(instrumental, plural)
Source: Wiktionary — CC BY-SA 4.0