/tâːbor/
PodrijetloFrom Hungarian tábor, from Ottoman Turkish طابور (tabur).
Oblicitȃbor(canonical, inanimate, masculine) · та̑бор(Cyrillic) · tabor(nominative, singular) · tabori(nominative, plural) · tabora(genitive, singular) · tabora(genitive, plural) · taboru(dative, singular) · taborima(dative, plural) · tabor(accusative, singular) · tabore(accusative, plural) · tabore(singular, vocative) · tabori(plural, vocative) · taboru(locative, singular) · taborima(locative, plural) · taborom(instrumental, singular) · taborima(instrumental, plural)
Izvor: Wiktionary