/ǔbrus/
OriginInherited from Proto-Slavic *ubrusъ, *obrusъ.
Formsùbrus(canonical, inanimate, masculine) · у̀брус(Cyrillic) · ubrus(nominative, singular) · ubrusi(nominative, plural) · ubrusa(genitive, singular) · ubrusa(genitive, plural) · ubrusu(dative, singular) · ubrusima(dative, plural) · ubrus(accusative, singular) · ubruse(accusative, plural) · ubruse(singular, vocative) · ubrusi(plural, vocative) · ubrusu(locative, singular) · ubrusima(locative, plural) · ubrusom(instrumental, singular) · ubrusima(instrumental, plural)
Source: Wiktionary — CC BY-SA 4.0