/ǔrota/
PodrijetloFrom u- + Proto-Slavic *rota (“oath”) (Russian рота́ (rotá), Polish rota), from Proto-Indo-European *wrotos.
Obliciùrota(canonical, feminine) · у̀рота(Cyrillic) · urota(nominative, singular) · urote(nominative, plural) · urote(genitive, singular) · urota(genitive, plural) · uroti(dative, singular) · urotama(dative, plural) · urotu(accusative, singular) · urote(accusative, plural) · uroto(singular, vocative) · urote(plural, vocative) · uroti(locative, singular) · urotama(locative, plural) · urotom(instrumental, singular) · urotama(instrumental, plural)