/ʋrêt͡ɕa/
PodrijetloInherited from Proto-Slavic *verťa.
Oblicivrȅća(canonical, feminine) · вре̏ћа(Cyrillic) · vrećica(diminutive) · vrȅća(nominative, singular) · vreće(nominative, plural) · vreće(genitive, singular) · vrȇćā(genitive, plural) · vreći(dative, singular) · vrećama(dative, plural) · vreću(accusative, singular) · vreće(accusative, plural) · vrećo(singular, vocative) · vreće(plural, vocative) · vreći(locative, singular) · vrećama(locative, plural) · vrećom(instrumental, singular) · vrećama(instrumental, plural)
Izvor: Wiktionary