[ˈdeːmon]
OriginBorrowed from Latin daemōn (“lar, protective spirit; demon”) (compare German Dämon, French démon, etc.), from Ancient Greek δαίμων (daímōn, “dispenser, god, protective spirit”). First attested in 1605.
- demon, fiend (evil spirit)
- vamp, siren (seductive woman)
Formsdémonok(plural) · démon(nominative, singular) · démonok(nominative, plural) · démont(accusative, singular) · démonokat(accusative, plural) · démonnak(dative, singular) · démonoknak(dative, plural) · démonnal(instrumental, singular) · démonokkal(instrumental, plural) · démonért(causal-final, singular) · démonokért(causal-final, plural) · démonná(singular, translative) · démonokká(plural, translative) · démonig(singular, terminative) · démonokig(plural, terminative) · démonként(essive-formal, singular) · démonokként(essive-formal, plural) · -(essive-modal, singular) · -(essive-modal, plural) · démonban(inessive, singular)