/ɑlˈlɑh/, [ɑlːɑ́h], /ɑlˈlɑh/
OriginFrom Middle Armenian Ալլահ (Allah), from Arabic اللّٰه (allāh).
FormsAllah(romanization) · Ալլահ(nominative, singular, singular-only) · Ալլահի(dative, singular, singular-only) · Ալլահից(ablative, singular, singular-only) · Ալլահով(instrumental, singular, singular-only) · -(locative, singular, singular-only) · Ալլահը(definite, nominative, singular, singular-only) · Ալլահն(definite, nominative, singular, singular-only) · Ալլահին(dative, definite, singular, singular-only) · Ալլահս(first-person, nominative, possessive, singular, singular-only) · Ալլահիս(dative, first-person, possessive, singular, singular-only) · Ալլահիցս(ablative, first-person, possessive, singular, singular-only) · Ալլահովս(first-person, instrumental, possessive, singular, singular-only) · -(first-person, locative, possessive, singular, singular-only) · Ալլահդ(nominative, possessive, second-person, singular, singular-only) · Ալլահիդ(dative, possessive, second-person, singular, singular-only) · Ալլահիցդ(ablative, possessive, second-person, singular, singular-only) · Ալլահովդ(instrumental, possessive, second-person, singular, singular-only) · -(locative, possessive, second-person, singular, singular-only)
Source: Wiktionary