/ɑnˈtɑr/, [ɑntɑ́r], /ɑnˈdɑɾ/
OriginLearned borrowing from Old Armenian անտառ (antaṙ).
Formsantaṙ(romanization) · անտառ(nominative, singular) · անտառներ(nominative, plural) · անտառի(dative, singular) · անտառների(dative, plural) · անտառից(ablative, singular) · անտառներից(ablative, plural) · անտառով(instrumental, singular) · անտառներով(instrumental, plural) · անտառում(locative, singular) · անտառներում(locative, plural) · անտառը(definite, nominative, singular) · անտառն(definite, nominative, singular) · անտառները(definite, nominative, plural) · անտառներն(definite, nominative, plural) · անտառին(dative, definite, singular) · անտառներին(dative, definite, plural) · անտառս(first-person, nominative, possessive, singular) · անտառներս(first-person, nominative, plural, possessive) · անտառիս(dative, first-person, possessive, singular)