/ɑˈpuʃ/, [ɑpúʃ], /ɑˈbuʃ/
OriginFrom Old Armenian ապուշ (apuš).
- dumbass, fool, moron, idiot
“Շատ զարմացած էի, երբ ինձ ասացին, որ այդ ապուշը գրել է մի գիրք։ Նույնիսկ չգիտեի, որ կարող է կարդալ։” — I was very surprised when they told me that idiot had written a book. I didn't even know he could read.
Formsapuš(romanization) · ամենաապուշ(superlative) · ապուշ(nominative, singular) · ապուշներ(nominative, plural) · ապուշի(dative, singular) · ապուշների(dative, plural) · ապուշից(ablative, singular) · ապուշներից(ablative, plural) · ապուշով(instrumental, singular) · ապուշներով(instrumental, plural) · ապուշում(locative, singular) · ապուշներում(locative, plural) · ապուշը(definite, nominative, singular) · ապուշն(definite, nominative, singular) · ապուշները(definite, nominative, plural) · ապուշներն(definite, nominative, plural) · ապուշին(dative, definite, singular) · ապուշներին(dative, definite, plural) · ապուշս(first-person, nominative, possessive, singular) · ապուշներս(first-person, nominative, plural, possessive)