/ɡeˈtin/, [ɡetín], /keˈdin/
ԾագումInherited from Old Armenian գետին (getin).
- ground, earth, soil
“գետնին պառկել” — to lie on the ground
Ձևերgetin(romanization) · գետին(nominative, singular) · գետիններ(nominative, plural) · գետնի(dative, singular) · գետինների(dative, plural) · գետնից(ablative, singular) · գետիններից(ablative, plural) · գետնով(instrumental, singular) · գետիններով(instrumental, plural) · գետնում(locative, singular) · գետիններում(locative, plural) · գետինը(definite, nominative, singular) · գետինն(definite, nominative, singular) · գետինները(definite, nominative, plural) · գետիններն(definite, nominative, plural) · գետնին(dative, definite, singular) · գետիններին(dative, definite, plural) · գետինս(first-person, nominative, possessive, singular) · գետիններս(first-person, nominative, plural, possessive) · գետնիս(dative, first-person, possessive, singular)