/dɑˈtʰɑɾ/, [dɑtʰɑ́ɾ], /tɑˈtɑɾ/
OriginInherited from Old Armenian դադար (dadar).
- rest
“դադար առնել” — 1) to stop; 2) to rest
“դադար թողնել” — to leave alone, to not disturb
“դադար կենալ” — to stay calm, to behave
- pause, stop, halt
“դադար տալ” — to stop, cease
- intermission; interval
Formsdadar(romanization) · դադար(nominative, singular) · դադարներ(nominative, plural) · դադարի(dative, singular) · դադարների(dative, plural) · դադարից(ablative, singular) · դադարներից(ablative, plural) · դադարով(instrumental, singular) · դադարներով(instrumental, plural) · դադարում(locative, singular) · դադարներում(locative, plural) · դադարը(definite, nominative, singular) · դադարն(definite, nominative, singular) · դադարները(definite, nominative, plural) · դադարներն(definite, nominative, plural) · դադարին(dative, definite, singular) · դադարներին(dative, definite, plural) · դադարս(first-person, nominative, possessive, singular) · դադարներս(first-person, nominative, plural, possessive) · դադարիս(dative, first-person, possessive, singular)