/tʰɑˈtʰɑɾ/, [tʰɑtʰɑ́ɾ], /tɑˈtɑɾ/
OriginFrom Middle Armenian թաթար (tʻatʻar).
- Tatar
- archaicAzerbaijani
- figurativelybarbarian, vandal
Formstʻatʻar(romanization) · թաթար(nominative, singular) · թաթարներ(nominative, plural) · թաթարի(dative, singular) · թաթարների(dative, plural) · թաթարից(ablative, singular) · թաթարներից(ablative, plural) · թաթարով(instrumental, singular) · թաթարներով(instrumental, plural) · -(locative, singular) · -(locative, plural) · թաթարը(definite, nominative, singular) · թաթարն(definite, nominative, singular) · թաթարները(definite, nominative, plural) · թաթարներն(definite, nominative, plural) · թաթարին(dative, definite, singular) · թաթարներին(dative, definite, plural) · թաթարս(first-person, nominative, possessive, singular) · թաթարներս(first-person, nominative, plural, possessive) · թաթարիս(dative, first-person, possessive, singular)