թաղյա—թաղիքե ◆ (Նրանք) փաթաթված իրենց թաղյա հաստ վերարկուների մեջ գետնատարած պառկել էին։ (Րաֆֆի) ◆ Երկու պարսիկներ էին… թաղյա թասաձև գլխարկ էին կրում։ Վրթանես Փափազյան