լպիրշ—չափազանց հանդուգն, անամոթ, անպատկառ, լկտի, լիրբ ◆ Որքան էլ աներես, լպիրշ լինեին Ոդիսևսի հարկի տակ խրախճցող հոմանիները… նրանցից ոչ ոք չէր հանդգնում անպատկառ վերաբերմունք ցույց տալ Պենելոպեին։ Հարություն Սուրխաթյան ◆ Փախիր քարավան այդ պոռնկության լպիրշ ու արբշիռ ցոփ խնջույքներից։ (Ավետիք Իսահակյան)