/χɑˈpʰel/, [χɑpʰél], /χɑˈpel/
OriginFrom Old Armenian խաբեմ (xabem).
- to lie
- to deceive, to trick
Formsxabel(romanization) · խաբել(infinitive) · խաբում(converb, imperfective) · խաբվել(passive) · խաբելիս(converb, simultaneous) · -(causative) · խաբել(converb, perfective) · խաբ-(stem) · խաբելու(converb, converb-i, future) · խաբած(participle, resultative) · խաբելիք(converb, converb-ii, future) · խաբող(participle, subjective) · խաբի(connegative, converb) · խաբում եմ(first-person, indicative, present, singular) · խաբում ես(indicative, present, second-person, singular) · խաբում է(indicative, present, singular, third-person) · խաբում ենք(connegative, converb, first-person, indicative, plural, present) · խաբում եք(indicative, plural, present, second-person) · խաբում են(indicative, plural, present, third-person) · խաբում էի(first-person, imperfective, indicative, past, singular)