/kɑˈtɑk/, [kɑtɑ́k], /ɡɑˈdɑɡ/
OriginFrom Old Armenian կատակ (katak).
- joke
“կատակ անել” — to make a joke
Formskatak(romanization) · կատակ(nominative, singular) · կատակներ(nominative, plural) · կատակի(dative, singular) · կատակների(dative, plural) · կատակից(ablative, singular) · կատակներից(ablative, plural) · կատակով(instrumental, singular) · կատակներով(instrumental, plural) · կատակում(locative, singular) · կատակներում(locative, plural) · կատակը(definite, nominative, singular) · կատակն(definite, nominative, singular) · կատակները(definite, nominative, plural) · կատակներն(definite, nominative, plural) · կատակին(dative, definite, singular) · կատակներին(dative, definite, plural) · կատակս(first-person, nominative, possessive, singular) · կատակներս(first-person, nominative, plural, possessive) · կատակիս(dative, first-person, possessive, singular)