/kɑˈt͡sʰin/, [kɑt͡sʰín], /ɡɑˈt͡sin/
OriginInherited from Old Armenian կացին (kacʻin).
Formskacʻin(romanization) · կացին(nominative, singular) · կացիններ(nominative, plural) · կացնի(dative, singular) · կացինների(dative, plural) · կացնից(ablative, singular) · կացիններից(ablative, plural) · կացնով(instrumental, singular) · կացիններով(instrumental, plural) · կացնում(locative, singular) · կացիններում(locative, plural) · կացինը(definite, nominative, singular) · կացինն(definite, nominative, singular) · կացինները(definite, nominative, plural) · կացիններն(definite, nominative, plural) · կացնին(dative, definite, singular) · կացիններին(dative, definite, plural) · կացինս(first-person, nominative, possessive, singular) · կացիններս(first-person, nominative, plural, possessive) · կացնիս(dative, first-person, possessive, singular)