/heˈɾos/, [heɾós], /heˈɾos/
OriginLearned borrowing from Ancient Greek ἥρως (hḗrōs).
Formsheros(romanization) · հերոս(nominative, singular) · հերոսներ(nominative, plural) · հերոսի(dative, singular) · հերոսների(dative, plural) · հերոսից(ablative, singular) · հերոսներից(ablative, plural) · հերոսով(instrumental, singular) · հերոսներով(instrumental, plural) · -(locative, singular) · -(locative, plural) · հերոսը(definite, nominative, singular) · հերոսն(definite, nominative, singular) · հերոսները(definite, nominative, plural) · հերոսներն(definite, nominative, plural) · հերոսին(dative, definite, singular) · հերոսներին(dative, definite, plural) · հերոսս(first-person, nominative, possessive, singular) · հերոսներս(first-person, nominative, plural, possessive) · հերոսիս(dative, first-person, possessive, singular)
Source: Wiktionary