/tɑnˈɡo/, [tɑŋɡó], /ˈtɑnɡo/
OriginBorrowed from Russian та́нго (tángo).
Formstango(romanization) · տանգո(nominative, singular) · տանգոներ(nominative, plural) · տանգոյի(dative, singular) · տանգոների(dative, plural) · տանգոյից(ablative, singular) · տանգոներից(ablative, plural) · տանգոյով(instrumental, singular) · տանգոներով(instrumental, plural) · տանգոյում(locative, singular) · տանգոներում(locative, plural) · տանգոն(definite, nominative, singular) · տանգոները(definite, nominative, plural) · տանգոներն(definite, nominative, plural) · տանգոյին(dative, definite, singular) · տանգոներին(dative, definite, plural) · տանգոս(first-person, nominative, possessive, singular) · տանգոներս(first-person, nominative, plural, possessive) · տանգոյիս(dative, first-person, possessive, singular) · տանգոներիս(dative, first-person, plural, possessive)