/teˈʁikʰ/, [teʁíkʰ], /deˈʁik/
OriginFrom Old Armenian տեղիք (tełikʻ); plural of տեղի (tełi).
- occasion, cause, reason; pretext
“տեղիք տալ” — give occasion (to); give cause (for)
Formsteġikʻ(romanization) · տեղիք(nominative, singular) · տեղիքներ(nominative, plural) · տեղիքի(dative, singular) · տեղիքների(dative, plural) · տեղիքից(ablative, singular) · տեղիքներից(ablative, plural) · տեղիքով(instrumental, singular) · տեղիքներով(instrumental, plural) · տեղիքում(locative, singular) · տեղիքներում(locative, plural) · տեղիքը(definite, nominative, singular) · տեղիքն(definite, nominative, singular) · տեղիքները(definite, nominative, plural) · տեղիքներն(definite, nominative, plural) · տեղիքին(dative, definite, singular) · տեղիքներին(dative, definite, plural) · տեղիքս(first-person, nominative, possessive, singular) · տեղիքներս(first-person, nominative, plural, possessive) · տեղիքիս(dative, first-person, possessive, singular)