/tiˈtɑn/, [titɑ́n], /diˈdɑn/
OriginFrom Old Armenian տիտան (titan).
Formstitan(romanization) · տիտան(nominative, singular) · տիտաններ(nominative, plural) · տիտանի(dative, singular) · տիտանների(dative, plural) · տիտանից(ablative, singular) · տիտաններից(ablative, plural) · տիտանով(instrumental, singular) · տիտաններով(instrumental, plural) · -(locative, singular) · -(locative, plural) · տիտանը(definite, nominative, singular) · տիտանն(definite, nominative, singular) · տիտանները(definite, nominative, plural) · տիտաններն(definite, nominative, plural) · տիտանին(dative, definite, singular) · տիտաններին(dative, definite, plural) · տիտանս(first-person, nominative, possessive, singular) · տիտաններս(first-person, nominative, plural, possessive) · տիտանիս(dative, first-person, possessive, singular)