/tiˈɾel/, [tiɾél], /diˈɾel/
OriginFrom Old Armenian տիրեմ (tirem).
- to dominate, rule over, reign over, lord over
Formstirel(romanization) · տիրել(infinitive) · տիրում(converb, imperfective) · տիրվել(passive) · տիրելիս(converb, simultaneous) · -(causative) · տիրել(converb, perfective) · տիր-(stem) · տիրելու(converb, converb-i, future) · տիրած(participle, resultative) · տիրելիք(converb, converb-ii, future) · տիրող(participle, subjective) · տիրի(connegative, converb) · տիրում եմ(first-person, indicative, present, singular) · տիրում ես(indicative, present, second-person, singular) · տիրում է(indicative, present, singular, third-person) · տիրում ենք(connegative, converb, first-person, indicative, plural, present) · տիրում եք(indicative, plural, present, second-person) · տիրում են(indicative, plural, present, third-person) · տիրում էի(first-person, imperfective, indicative, past, singular)