/tənˈkʰɑl/, [təŋkʰɑ́l], /dənˈkɑl/
OriginInherited from Old Armenian տքամ (tkʻam).
- intransitiveto moan, to groan
Formstnkʻal(romanization) · տնքալ(infinitive) · տնքում(converb, imperfective) · -(passive) · տնքալիս(converb, simultaneous) · տնքացնել(causative) · տնքցնել (tnkʻacʻnel, tnkʻcʻnel*)(causative) · տնքացել(converb, perfective) · տնքաց-(stem) · տնքալու(converb, converb-i, future) · տնքացած(participle, resultative) · տնքալիք(converb, converb-ii, future) · տնքացող(participle, subjective) · տնքա(connegative, converb) · տնքում եմ(first-person, indicative, present, singular) · տնքում ես(indicative, present, second-person, singular) · տնքում է(indicative, present, singular, third-person) · տնքում ենք(connegative, converb, first-person, indicative, plural, present) · տնքում եք(indicative, plural, present, second-person) · տնքում են(indicative, plural, present, third-person)