/boˈvel/, [bovél], /poˈvel/
OriginDenominal verb of բով (bov).
Formsbovel(romanization) · բովել(infinitive) · բովում(converb, imperfective) · բովվել(passive) · բովելիս(converb, simultaneous) · -(causative) · բովել(converb, perfective) · բով-(stem) · բովելու(converb, converb-i, future) · բոված(participle, resultative) · բովելիք(converb, converb-ii, future) · բովող(participle, subjective) · բովի(connegative, converb) · բովում եմ(first-person, indicative, present, singular) · բովում ես(indicative, present, second-person, singular) · բովում է(indicative, present, singular, third-person) · բովում ենք(connegative, converb, first-person, indicative, plural, present) · բովում եք(indicative, plural, present, second-person) · բովում են(indicative, plural, present, third-person) · բովում էի(first-person, imperfective, indicative, past, singular)