/bərˈnel/, [bərnél], /pəɾˈnel/
OriginInherited from Old Armenian բռնեմ (bṙnem).
- to hold
- to catch
- to arrest
- to occupy
- to cover, to embrace
Formsbṙnel(romanization) · բռնել(infinitive) · բռնում(converb, imperfective) · բռնվել(passive) · բռնելիս(converb, simultaneous) · բռնեցնել(causative) · բռնացնել(causative) · բռնցնել (bṙnecʻnel, bṙnacʻnel*, bṙncʻnel*)(causative) · բռնել(converb, perfective) · բռն-(stem) · բռնելու(converb, converb-i, future) · բռնած(participle, resultative) · բռնելիք(converb, converb-ii, future) · բռնող(participle, subjective) · բռնի(connegative, converb) · բռնում եմ(first-person, indicative, present, singular) · բռնում ես(indicative, present, second-person, singular) · բռնում է(indicative, present, singular, third-person) · բռնում ենք(connegative, converb, first-person, indicative, plural, present) · բռնում եք(indicative, plural, present, second-person)
Source: Wiktionary