/dunt͡ʃʰ/, [dunt͡ʃʰ], /tunt͡ʃ/
OriginFrom Middle Armenian դունչ (dunčʻ).
- snout, muzzle
- colloquialchin
Formsdunčʻ(romanization) · դունչ(nominative, singular) · դնչեր(nominative, plural) · դնչի(dative, singular) · դնչերի(dative, plural) · դնչից(ablative, singular) · դնչերից(ablative, plural) · դնչով(instrumental, singular) · դնչերով(instrumental, plural) · դնչում(locative, singular) · դնչերում(locative, plural) · դունչը(definite, nominative, singular) · դունչն(definite, nominative, singular) · դնչերը(definite, nominative, plural) · դնչերն(definite, nominative, plural) · դնչին(dative, definite, singular) · դնչերին(dative, definite, plural) · դունչս(first-person, nominative, possessive, singular) · դնչերս(first-person, nominative, plural, possessive) · դնչիս(dative, first-person, possessive, singular)
Source: Wiktionary