/χeˈtʰel/, [χetʰél], /χeˈtel/
OriginFrom Old Armenian խեթել (xetʻel), infinitive of խեթեմ (xetʻem); see it for more.
Formsxetʻel(romanization) · խեթել(infinitive) · խեթում(converb, imperfective) · -(passive) · խեթելիս(converb, simultaneous) · -(causative) · խեթել(converb, perfective) · խեթ-(stem) · խեթելու(converb, converb-i, future) · խեթած(participle, resultative) · խեթելիք(converb, converb-ii, future) · խեթող(participle, subjective) · խեթի(connegative, converb) · խեթում եմ(first-person, indicative, present, singular) · խեթում ես(indicative, present, second-person, singular) · խեթում է(indicative, present, singular, third-person) · խեթում ենք(connegative, converb, first-person, indicative, plural, present) · խեթում եք(indicative, plural, present, second-person) · խեթում են(indicative, plural, present, third-person) · խեթում էի(first-person, imperfective, indicative, past, singular)