/koˈt͡ʃʰel/, [kot͡ʃʰél], /ɡoˈt͡ʃel/
OriginLearned borrowing from Old Armenian կոչեմ (kočʻem).
Formskočʻel(romanization) · կոչել(infinitive) · կոչում(converb, imperfective) · կոչվել(passive) · կոչելիս(converb, simultaneous) · -(causative) · կոչել(converb, perfective) · կոչ-(stem) · կոչելու(converb, converb-i, future) · կոչած(participle, resultative) · կոչելիք(converb, converb-ii, future) · կոչող(participle, subjective) · կոչի(connegative, converb) · կոչում եմ(first-person, indicative, present, singular) · կոչում ես(indicative, present, second-person, singular) · կոչում է(indicative, present, singular, third-person) · կոչում ենք(connegative, converb, first-person, indicative, plural, present) · կոչում եք(indicative, plural, present, second-person) · կոչում են(indicative, plural, present, third-person) · կոչում էի(first-person, imperfective, indicative, past, singular)