/nɑˈzel/, [nɑzél], /nɑˈzel/
OriginLearned borrowing from Old Armenian նազիմ (nazim).
- to step gracefully
- to coquet
Formsnazel(romanization) · նազել(infinitive) · նազում(converb, imperfective) · -(passive) · նազելիս(converb, simultaneous) · -(causative) · նազել(converb, perfective) · նազ-(stem) · նազելու(converb, converb-i, future) · նազած(participle, resultative) · նազելիք(converb, converb-ii, future) · նազող(participle, subjective) · նազի(connegative, converb) · նազում եմ(first-person, indicative, present, singular) · նազում ես(indicative, present, second-person, singular) · նազում է(indicative, present, singular, third-person) · նազում ենք(connegative, converb, first-person, indicative, plural, present) · նազում եք(indicative, plural, present, second-person) · նազում են(indicative, plural, present, third-person) · նազում էի(first-person, imperfective, indicative, past, singular)