/piˈtɑk/, [pitɑ́k], /biˈdɑɡ/
OriginLearned borrowing from Old Armenian պիտակ (pitak).
Formspitak(romanization) · պիտակ(nominative, singular) · պիտակներ(nominative, plural) · պիտակի(dative, singular) · պիտակների(dative, plural) · պիտակից(ablative, singular) · պիտակներից(ablative, plural) · պիտակով(instrumental, singular) · պիտակներով(instrumental, plural) · պիտակում(locative, singular) · պիտակներում(locative, plural) · պիտակը(definite, nominative, singular) · պիտակն(definite, nominative, singular) · պիտակները(definite, nominative, plural) · պիտակներն(definite, nominative, plural) · պիտակին(dative, definite, singular) · պիտակներին(dative, definite, plural) · պիտակս(first-person, nominative, possessive, singular) · պիտակներս(first-person, nominative, plural, possessive) · պիտակիս(dative, first-person, possessive, singular)