/viˈt͡ʃel/, [vit͡ʃél], /viˈd͡ʒel/
OriginFrom Old Armenian վիճեմ (vičem), from վէճ (vēč).
- to argue, dispute, have an argument
Formsvičel(romanization) · վիճել(infinitive) · վիճում(converb, imperfective) · -(passive) · վիճելիս(converb, simultaneous) · -(causative) · վիճել(converb, perfective) · վիճ-(stem) · վիճելու(converb, converb-i, future) · վիճած(participle, resultative) · վիճելիք(converb, converb-ii, future) · վիճող(participle, subjective) · վիճի(connegative, converb) · վիճում եմ(first-person, indicative, present, singular) · վիճում ես(indicative, present, second-person, singular) · վիճում է(indicative, present, singular, third-person) · վիճում ենք(connegative, converb, first-person, indicative, plural, present) · վիճում եք(indicative, plural, present, second-person) · վիճում են(indicative, plural, present, third-person) · վիճում էի(first-person, imperfective, indicative, past, singular)