/pʰoˈɾel/, [pʰoɾél], /poˈɾel/
OriginFrom Old Armenian փորեմ (pʻorem).
- to dig
- to excavate
- to hollow; to gouge; to chisel
Formspʻorel(romanization) · փորել(infinitive) · փորում(converb, imperfective) · փորվել(passive) · փորելիս(converb, simultaneous) · -(causative) · փորել(converb, perfective) · փոր-(stem) · փորելու(converb, converb-i, future) · փորած(participle, resultative) · փորելիք(converb, converb-ii, future) · փորող(participle, subjective) · փորի(connegative, converb) · փորում եմ(first-person, indicative, present, singular) · փորում ես(indicative, present, second-person, singular) · փորում է(indicative, present, singular, third-person) · փորում ենք(connegative, converb, first-person, indicative, plural, present) · փորում եք(indicative, plural, present, second-person) · փորում են(indicative, plural, present, third-person) · փորում էի(first-person, imperfective, indicative, past, singular)