/ˈarmʏr/
OriginFrom Old Norse armr, from Proto-Germanic *armaz.
Formsarms(genitive, singular) · armar(nominative, plural) · armur(indefinite, nominative, singular) · armurinn(definite, nominative, singular) · armar(indefinite, nominative, plural) · armarnir(definite, nominative, plural) · arm(accusative, indefinite, singular) · arminn(accusative, definite, singular) · arma(accusative, indefinite, plural) · armana(accusative, definite, plural) · armi(dative, indefinite, singular) · arminum(dative, definite, singular) · örmum(dative, indefinite, plural) · örmunum(dative, definite, plural) · arms(genitive, indefinite, singular) · armsins(definite, genitive, singular) · arma(genitive, indefinite, plural) · armanna(definite, genitive, plural)