OriginFrom Old Norse auðga, from Proto-Germanic *audagōną.
Formsauðgaði(indicative, past, singular, third-person) · auðgað(supine) · auðgaður(masculine, nominative, singular) · auðguð(feminine, nominative, singular) · auðgað(neuter, nominative, singular) · auðgaðir(masculine, nominative, plural) · auðgaðar(feminine, nominative, plural) · auðguð(neuter, nominative, plural) · auðgaðan(accusative, masculine, singular) · auðgaða(accusative, feminine, singular) · auðgað(accusative, neuter, singular) · auðgaða(accusative, masculine, plural) · auðgaðar(accusative, feminine, plural) · auðguð(accusative, neuter, plural) · auðguðum(dative, masculine, singular) · auðgaðri(dative, feminine, singular) · auðguðu(dative, neuter, singular) · auðguðum(dative, masculine, plural) · auðguðum(dative, feminine, plural) · auðguðum(dative, neuter, plural)
Source: Wiktionary — CC BY-SA 4.0