/prɔns/
UppruniBorrowed from Danish bronse, from French bronze, from Italian bronzo.
Beygingarbrons(genitive, singular) · brons(indefinite, nominative, singular) · bronsið(definite, nominative, singular) · brons(accusative, indefinite, singular) · bronsið(accusative, definite, singular) · bronsi(dative, indefinite, singular) · bronsinu(dative, definite, singular) · brons(genitive, indefinite, singular) · bronsins(definite, genitive, singular)