/ˈfaːɣʏr/
UppruniFrom Old Norse fagr, from Proto-Germanic *fagraz, from Proto-Indo-European *ph₂ḱ- (“to fasten, place”).
Beygingarfegurri(comparative) · fegri(comparative, poetic) · fegurstur(superlative) · fagur(masculine, nominative, strong) · fögur(feminine, nominative, strong) · fagurt(neuter, nominative, strong) · fagran(accusative, masculine, strong) · fagra(accusative, feminine, strong) · fagurt(accusative, neuter, strong) · fögrum(dative, masculine, strong) · fagurri(dative, feminine, strong) · fögru(dative, neuter, strong) · fagurs(genitive, masculine, strong) · fagurrar(feminine, genitive, strong) · fagurs(genitive, neuter, strong) · fagrir(masculine, nominative, strong) · fagrar(feminine, nominative, strong) · fögur(neuter, nominative, strong) · fagra(accusative, masculine, strong) · fagrar(accusative, feminine, strong)