/fljouːt/
UppruniFrom Old Norse fljót, from Proto-Germanic *fleutą.
Beygingarfljóts(genitive, singular) · fljót(nominative, plural) · fljót(indefinite, nominative, singular) · fljótið(definite, nominative, singular) · fljót(indefinite, nominative, plural) · fljótin(definite, nominative, plural) · fljót(accusative, indefinite, singular) · fljótið(accusative, definite, singular) · fljót(accusative, indefinite, plural) · fljótin(accusative, definite, plural) · fljóti(dative, indefinite, singular) · fljótinu(dative, definite, singular) · fljótum(dative, indefinite, plural) · fljótunum(dative, definite, plural) · fljóts(genitive, indefinite, singular) · fljótsins(definite, genitive, singular) · fljóta(genitive, indefinite, plural) · fljótanna(definite, genitive, plural)