/ca(r)t⁽ʰ⁾n/
UppruniFrom Old Norse gjarn, from Proto-Germanic *gernaz.
Beygingargjarnari(comparative) · gjarnastur(superlative) · gjarn(masculine, nominative, strong) · gjörn(feminine, nominative, strong) · gjarnt(neuter, nominative, strong) · gjarnan(accusative, masculine, strong) · gjarna(accusative, feminine, strong) · gjarnt(accusative, neuter, strong) · gjörnum(dative, masculine, strong) · gjarnri(dative, feminine, strong) · gjörnu(dative, neuter, strong) · gjarns(genitive, masculine, strong) · gjarnrar(feminine, genitive, strong) · gjarns(genitive, neuter, strong) · gjarnir(masculine, nominative, strong) · gjarnar(feminine, nominative, strong) · gjörn(neuter, nominative, strong) · gjarna(accusative, masculine, strong) · gjarnar(accusative, feminine, strong) · gjörn(accusative, neuter, strong)