UppruniFrom Old Norse henta, from Proto-Germanic *hantijaną.
Beygingarhentaði(indicative, past, singular, third-person) · hentað(supine) · hentaður(masculine, nominative, singular) · hentuð(feminine, nominative, singular) · hentað(neuter, nominative, singular) · hentaðir(masculine, nominative, plural) · hentaðar(feminine, nominative, plural) · hentuð(neuter, nominative, plural) · hentaðan(accusative, masculine, singular) · hentaða(accusative, feminine, singular) · hentað(accusative, neuter, singular) · hentaða(accusative, masculine, plural) · hentaðar(accusative, feminine, plural) · hentuð(accusative, neuter, plural) · hentuðum(dative, masculine, singular) · hentaðri(dative, feminine, singular) · hentuðu(dative, neuter, singular) · hentuðum(dative, masculine, plural) · hentuðum(dative, feminine, plural) · hentuðum(dative, neuter, plural)