/ˈjahcɪ/
UppruniFrom Danish jakke, from Middle Low German and Middle High German jacke, from Middle French jaque.
Beygingarjakka(genitive, singular) · jakkar(nominative, plural) · jakki(indefinite, nominative, singular) · jakkinn(definite, nominative, singular) · jakkar(indefinite, nominative, plural) · jakkarnir(definite, nominative, plural) · jakka(accusative, indefinite, singular) · jakkann(accusative, definite, singular) · jakka(accusative, indefinite, plural) · jakkana(accusative, definite, plural) · jakka(dative, indefinite, singular) · jakkanum(dative, definite, singular) · jökkum(dative, indefinite, plural) · jökkunum(dative, definite, plural) · jakka(genitive, indefinite, singular) · jakkans(definite, genitive, singular) · jakka(genitive, indefinite, plural) · jakkanna(definite, genitive, plural)