/ˈcʰɛlva/
OriginFrom Old Norse kelfa.
- intransitive, weakto calve
- weakto impregnate
Formskelfdi(indicative, past, singular, third-person) · kelft(supine) · kelfdur(masculine, nominative, singular) · kelfd(feminine, nominative, singular) · kelft(neuter, nominative, singular) · kelfdir(masculine, nominative, plural) · kelfdar(feminine, nominative, plural) · kelfd(neuter, nominative, plural) · kelfdan(accusative, masculine, singular) · kelfda(accusative, feminine, singular) · kelft(accusative, neuter, singular) · kelfda(accusative, masculine, plural) · kelfdar(accusative, feminine, plural) · kelfd(accusative, neuter, plural) · kelfdum(dative, masculine, singular) · kelfdri(dative, feminine, singular) · kelfdu(dative, neuter, singular) · kelfdum(dative, masculine, plural) · kelfdum(dative, feminine, plural) · kelfdum(dative, neuter, plural)
Source: Wiktionary — CC BY-SA 4.0