/kʰleiːv/
UppruniFrom Old Norse kleif. See klif.
- femininesteep and narrow section of a mountainside
Beygingarkleifar(genitive, singular) · kleifar(nominative, plural) · kleif(indefinite, nominative, singular) · kleifin(definite, nominative, singular) · kleifar(indefinite, nominative, plural) · kleifarnar(definite, nominative, plural) · kleif(accusative, indefinite, singular) · kleifina(accusative, definite, singular) · kleifar(accusative, indefinite, plural) · kleifarnar(accusative, definite, plural) · kleif(dative, indefinite, singular) · kleifinni(dative, definite, singular) · kleifum(dative, indefinite, plural) · kleifunum(dative, definite, plural) · kleifar(genitive, indefinite, singular) · kleifarinnar(definite, genitive, singular) · kleifa(genitive, indefinite, plural) · kleifanna(definite, genitive, plural)
Heimild: Wiktionary