/ˈmaiːtʏr/
UppruniFrom Old Norse mætr, from Proto-Germanic *mētiz.
- feminine, plural, plural-onlyonly used in set phrases
Beygingarmætari(comparative) · mætastur(superlative) · mætur(masculine, nominative, strong) · mæt(feminine, nominative, strong) · mætt(neuter, nominative, strong) · mætan(accusative, masculine, strong) · mæta(accusative, feminine, strong) · mætt(accusative, neuter, strong) · mætum(dative, masculine, strong) · mætri(dative, feminine, strong) · mætu(dative, neuter, strong) · mæts(genitive, masculine, strong) · mætrar(feminine, genitive, strong) · mæts(genitive, neuter, strong) · mætir(masculine, nominative, strong) · mætar(feminine, nominative, strong) · mæt(neuter, nominative, strong) · mæta(accusative, masculine, strong) · mætar(accusative, feminine, strong) · mæt(accusative, neuter, strong)