/ˈmeiːða/
UppruniFrom Old Norse meiða, from Proto-Germanic *maidijaną or *maiþijaną.
- weakto harm, hurt, wound, injure, damage
Beygingarmeiddi(indicative, past, singular, third-person) · meitt(supine) · meiddur(masculine, nominative, singular) · meidd(feminine, nominative, singular) · meitt(neuter, nominative, singular) · meiddir(masculine, nominative, plural) · meiddar(feminine, nominative, plural) · meidd(neuter, nominative, plural) · meiddan(accusative, masculine, singular) · meidda(accusative, feminine, singular) · meitt(accusative, neuter, singular) · meidda(accusative, masculine, plural) · meiddar(accusative, feminine, plural) · meidd(accusative, neuter, plural) · meiddum(dative, masculine, singular) · meiddri(dative, feminine, singular) · meiddu(dative, neuter, singular) · meiddum(dative, masculine, plural) · meiddum(dative, feminine, plural) · meiddum(dative, neuter, plural)