/ˈmɛl̥ta/
UppruniFrom Old Norse melta, from Proto-Germanic *meltaną (“to dissolve, melt”). More at melt.
Beygingarmelti(indicative, past, singular, third-person) · melt(supine) · meltur(masculine, nominative, singular) · melt(feminine, nominative, singular) · melt(neuter, nominative, singular) · meltir(masculine, nominative, plural) · meltar(feminine, nominative, plural) · melt(neuter, nominative, plural) · meltan(accusative, masculine, singular) · melta(accusative, feminine, singular) · melt(accusative, neuter, singular) · melta(accusative, masculine, plural) · meltar(accusative, feminine, plural) · melt(accusative, neuter, plural) · meltum(dative, masculine, singular) · meltri(dative, feminine, singular) · meltu(dative, neuter, singular) · meltum(dative, masculine, plural) · meltum(dative, feminine, plural) · meltum(dative, neuter, plural)