/ˈmeiŋka/
UppruniModification (through hypercorrection) of meinga, from mein (“harm”). Compare enginn.
Beygingarmengaði(indicative, past, singular, third-person) · mengað(supine) · mengaður(masculine, nominative, singular) · menguð(feminine, nominative, singular) · mengað(neuter, nominative, singular) · mengaðir(masculine, nominative, plural) · mengaðar(feminine, nominative, plural) · menguð(neuter, nominative, plural) · mengaðan(accusative, masculine, singular) · mengaða(accusative, feminine, singular) · mengað(accusative, neuter, singular) · mengaða(accusative, masculine, plural) · mengaðar(accusative, feminine, plural) · menguð(accusative, neuter, plural) · menguðum(dative, masculine, singular) · mengaðri(dative, feminine, singular) · menguðu(dative, neuter, singular) · menguðum(dative, masculine, plural) · menguðum(dative, feminine, plural) · menguðum(dative, neuter, plural)
Heimild: Wiktionary